Over mij
Daar zit ik dan op de bank in mijn woonkamer. Ik weet het even allemaal niet meer. Ik voel aan heel mijn lijf dat ik mijn grens weer over ben gegaan. Moe, kort lontje, geen zin om dingen te doen. Gatver Nathalie, jij hebt dit toch al eerder meegemaakt. Je weet dat je goed moet luisteren naar je lichaam, je emoties serieus moet nemen en uit moet spreken wat je dwars zit. Waarom doe je dat dan niet? Waarom lukt het jou niet om eens een keer op tijd op de rem te trappen?
Ik realiseer mij dat ik hier niet in mijn eentje uitkom. Zo beland ik niet veel later weer op de bank, nu bij mijn coach. Zij stelt mij een paar vragen, haalt de poppetjes erbij om in kaart te brengen wat mij dwarszit en BAM ineens zie ik mijzelf weer zitten in de klas tijdens rekenles met bussommen.
Ik ben 7 jaar en zit in groep 4. Beer op het bord, en ik weet niet wat ik moet doen. Ik mag niet lopen, niet praten, ik voel spanning. En die spanning kan er niet uit. Ik klap volledig dicht. Hou mij stil en zeg niks.

Deze kleine Nathalie van 7 jaar voelt zich alleen en maakt zich klein.
Deze kleine Nathalie is inmiddels 36 jaar en doet dit soms nog steeds: mij niet uitspreken, emoties wegdrukken, mijzelf klein maken en de spanning vasthouden. Inclusief de gedachten die ik ook toen als 7-jarige had: Ik kan het niet, ik weet het niet, zit er wel iemand op mij te wachten.
Van deze herinnering komen wij automatisch op andere. Ik leer de patronen herkennen. Laat oude pijn plaatsmaken voor een nieuw vertrouwen: ik mag er ook zijn. Ik mag gehoord en gezien worden. Mijn gevoelens doen ertoe. Ik doe ertoe. En weet je hoe goed dat voelt? En dat, dat gun ik iedereen.
Dit prachtige werk dat mij mijn coach met mij heeft gedaan, doe ik ook tijdens de coachsessies met ouders. Wij werken systemisch, zoals dat zo mooi heet. Wat eigenlijk zoveel betekent als dat ik je help om te kijken naar de patronen in jou. Patronen die zijn ontstaan door ervaringen in je eigen leven.
‘Jij bent van waarde,
een prachtige parel’

Ik geloof dat alle mensen en kinderen prachtige parels zijn. Iedereen is goed/mooi zoals hij is. Door de dingen die jij meemaakt in het leven kunnen er doffe plekjes ontstaan op je parel. Soms is het nodig om bij deze doffe plekjes stil te staan en ze aandacht te geven. Die poetsen wij dan samen weer op, zodat de parel, het kind, de ouder, de leerkracht, de kinderen in de klas, weer gaan stralen. Dat doen wij in mijn werk door samen pas op de plaats maken, te luisteren en horen wat je verlangen is en wat je kwaliteiten en mogelijkheden zijn, zodat je de kracht van jouw eigen wijsheid ontdekt.